خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : مجهول قرن 5 و 6 )

6

نهج البلاغة ( فارسى )

و أمور مشتبهة عظام ، و نار شديد كلبها ، عال لجبها ، ساطع لهبها ، متغيّظ زفيرها ، متأجّج سعيرها ، بعيد خمودها ، ذاك وقودها ، مخوف وعيدها ، عم قرارها ، مظلمة أقطارها ، حامية قدورها ، فظيعة أمورها . « و سيق الّذين اتّقوا ربّهم إلى الجنّة زمرا » . ( 6 ) قد أمن من العذاب ، و انقطع العتاب ، و زحزحوا عن النّار ، و اطمأنّت بهم الدّار ، و رضوا المثوى و القرار . الّذين [ داخل كرد اهل خود را ] در جايگاهى [ كه ] تنگ [ است ] جاى اقامت [ آن ] ، و [ در ] كارهاى پوشيده و مشبهّ بزرگ ، و آتشى كه سخت باشد حرص و شره آن ، بلند و عالى [ است ] آواز آن ، بالا شونده [ است ] زبانهء آن ، خشم ناك [ است ] نالهء آن ، افروزنده [ است ] آتش آن ، دور [ است ] فرو مردن آن ، افروزنده [ است ] هيزم آن ، ترسناك [ است ] بيم آن ، تاريك [ است ] قرارگاه آن ، تاريكى آورنده [ است ] جانب هاى آن ، گرم [ است ] ديگ هاى آن ، دشوار [ است ] كارهاى آن ، « و برانند آن گروهان را - كه پرهيزگارى كردند پروردگار خود را - وا بهشت [ در حالى كه ] گروهان [ باشند ] . » ( 6 ) بدرستى كه ايمن گردانيده باشند از عذاب ، و منقطع شود [ از ايشان ] سرزنش ، و دور كرده باشند ايشان را از آتش دوزخ ، و آرام داده باشند ايشان را به سراى بهشت ، و پسنديده باشد جاى بازگشت و آرامگاه ، آن ها كه بود